Park Narodowy Bory Tucholskie

Wersja polska English version Deutsch
Biuletyn Informacji Publicznej
Fundusze Europejskie

Grzyby jadalne objęte ochroną gatunkową, których nie wolno zbierać

Sarniak dachówkowaty Sarcodon imbricatus

Wygląd:

  • kapelusz nawet do 20-30 cm średnicy, szarobrązowy, na filcowatym tle widoczne są ciemne, duże, odstające łuski, ułożone koncentrycznie, wypukły do płaskiego, często wgłębiony, z wiekiem lejkowaty grubomięsisty, brzeg jaśniejszy, przez dłuższy czas podgięty, dopiero z wiekiem ostry i czasem wygięty do góry;
  • hymenofor kolczasty, kolce początkowo krótkie i białawe, później popielatoszare do brązowych;
  • trzon białoszary, brązowawy, matowy, cylindryczny do maczugowatego, krótki, mocny, pełny, z wiekiem rurkowaty, aksamitny.
Grzyb mikoryzujący, najczęściej ze świerkami.

Siedzuń sosnowy (do niedawna: szmaciak gałęzisty) Sparassis crispa

Wygląd:

  • owocnik bardzo charakterystyczny, przypominający gąbkę kąpielową, najpierw kremowy, później ochrowy, z wiekiem brzegi brązowieją;
  • trzon jest bardzo krótki osadzony na korzeniach porażonych drzew;
  • miąższ biały, woskowy.
Grzyb ma bardzo przyjemny zapach i łagodny smak. Jest to pasożyt drzew iglastych, najczęściej sosny, ale także świerka. Poraża drzewa starsze, najczęściej ponad 100-letnie. Stąd też jego coraz rzadsze występowanie (brakuje odpowiednich drzew dla jego rozwoju).