Park Narodowy Bory Tucholskie

Wersja polska English version Deutsch
Biuletyn Informacji Publicznej
Fundusze Europejskie

Grzyby w Parku Narodowym "Bory Tucholskie"

Obszar Parku Narodowego „Bory Tucholskie” jest ciągle stosunkowo mało poznany pod względem składu gatunkowego grzybów. Dotychczas opisano 483 gatunki grzybów makroskopowych (stan na 2012 r.). W tym 6 gatunków chronionych, 2 gatunki wymierające (E), 14 gatunków narażonych na wymarcie (V), 23 gatunki rzadkie (R) i 20 gatunków o nieokreślonym stopniu zagrożenia (I).

Ze względu na preferencje środowiskowe grzybów w Parku, możemy podzielić je na trzy grupy:

  • grzyby naziemne (do których zaliczamy grzyby rozkładające próchnicę i grzyby mikoryzowe);
  • grzyby nadrzewne (pasożyty i saprotrofy rozkładające drewno);
  • grzyby naściółkowe (saprotrofy rozkładające szczątki organiczne w warstwie ściółki).

Grzyby mikoryzowe stanowią największa grupę (ok. 60 %) grzybów naziemnych. Różnorodność ich jest spowodowana występowaniem partnerów mikoryzowych, czyli różnych gatunków drzew, dodatkowo w różnym wieku. Dlatego też na obszarze Parku spotkamy grzyby mikoryzujące z sosną pospolitą, brzozą brodawkowatą i omszoną, z olszą czarną, także ze świerkiem, dębami czy bukiem.

Warto także wspomnieć o występowaniu grzybów podziemnych, do których należy jeden z pospolitszych w Parku Narodowym „Bory Tucholskie” – jeleniak sarni.
Obecność grzybów mikoryzowych, a szczególnie ich wzrastająca liczba świadczy o zdrowotności lasów Parku.

Mikoryza polega na współżyciu korzeni lub innych organów, a nawet nasion roślin naczyniowych z grzybami. Tego typu symbioza daje obu gatunkom wzajemne korzyści, polegające na obustronnej wymianie substancji odżywczych – rośliny mają lepszy dostęp do wody i rozpuszczonych w niej soli mineralnych, ale także do substancji regulujących ich wzrost i rozwój, które produkuje grzyb, ten zaś korzysta z produktu fotosyntezy roślin – glukozy. Odkrycia mikoryzy dokonał w roku 1880 polski botanik, Franciszek Kamieński, który opisał ją w swojej pracy w 1881 roku.

Pamiętaj!

Pomimo bogactwa grzybów na obszarze Parku Narodowego „Bory Tucholskie” powinniśmy pamiętać, że nie wolno ich zbierać na obszarach ochrony ścisłej, w ostojach zwierząt i w drzewostanach młodszych o wysokości nie przekraczającej 4 m. Na pozostałych obszarach w Parku Narodowym „Bory Tucholskie” dopuszczony jest zbór grzybów jadalnych, a nie będących pod ochroną. Grzyby wolno zbierać w terminie od 1 czerwca do 31 października.

Pozostaje jednak pytanie, na które powinniśmy sobie odpowiedzieć indywidualnie: czy rzeczywiście musimy zbierać grzyby w parku narodowym? Tym bardziej, że jego obszar to zaledwie 1 % powierzchni całych Borów Tucholskich. Zatem miejsc do ich zbierania jest bardzo dużo.
Gdyby każdy z nas ograniczył zbieranie grzybów w Parku, to doczekalibyśmy się tego, że obszar ten spełniałby rolę matecznika dla Borów Tucholskich. Może warto o tym pomyśleć?