jez. Kacze Oko fot.B.Grabowska

Jeziora dystroficzne to z reguły niewielkie bezodpływowe zbiorniki wodne, położone najczęściej w borach w bezpośrednim sąsiedztwie torfowisk wysokich lub przejściowych. Charakterystyczną cechą jezior dystroficznych jest obecność w ich wodach kwasów humusowych, które wypływają z otaczających jezioro torfowisk i borów. Kwasy humusowe nadają wodzie charakterystyczną brunatną barwę oraz odczyn kwaśny. Wiążą one również związki azotu i fosforu, stąd jeziora te charakteryzują się niską trofią. Kwaśny odczyn wody nie sprzyja rozwojowi bakterii, dlatego procesy rozkładu materii organicznej w zbiorniku przebiegają bardzo wolno i zachodzi tu gromadzenie grubej warstwy osadów dennych.

Duża zawartość zawieszonych w wodzie cząstek kwasów humusowych ogranicza przenikanie światła i hamuje rozwój roślinności podwodnej. Brak tu roślin zanurzonych, a fitoplankton występuje nielicznie i zdominowany jest przez formy miksotroficzne (czyli organizmy, które przeprowadzają fotosyntezę, ale w warunkach niewielkiej ilości światła mogą odżywiać się na sposób „zwierzęcy”). Rośliny naczyniowe reprezentowane są głównie przez te, które mają liście pływające, np. grążel żółty Nuphar lutea, grzybienie białe Nymphaea alba lub rdest ziemnowodny Polygonum amphibium.

Przybrzeżna roślinność jezior dystroficznych ma charakter torfowiskowy i narasta na lustro wody w postaci pła zbudowanego głównie z torfowców oraz turzyc, np. turzycy bagiennej Carex limosa i krzewinek z rodziny wrzosowatych, takich jak np. żurawina błotna Oxycoccus palustris, modrzewnica zwyczajna Andromeda polifolia czy wrzos zwyczajny Calluna vulgaris. Rozrastające się pło prowadzi z czasem do całkowitego zarośnięcia jeziora i jego przejścia w torfowisko. Jest to naturalny proces ewolucji jezior dystroficznych.





































Ichtiofauna jezior dystroficznych jest bardzo uboga lub nie ma jej wcale, ze względu na brak roślinności wodnej, która jest miejscem naturalnego rozrodu, minimalne ilości zooplanktonu i fauny dennej.
W Parku Narodowym „Bory Tucholskie” do jezior dystroficznych zaliczamy jezioro Kacze Oko, jezioro Rybie Oko i jezioro Kociołek.