Park Narodowy Bory Tucholskie

Wersja polska English version Deutsch
Biuletyn Informacji Publicznej
Fundusze Europejskie

VII szkolenie dla pracowników Parku Narodowego "Bory Tucholskie" pt.: "Monitoring środowiska przyrodniczego"

Dnia 09.06.2011 r. odbyło się siódme szkolenie dla pracowników Parku pt. "Monitoring środowiska przyrodniczego"

Prowadzący: dr Lech Krzysztofiak.

dr Lech Krzysztofiak – kierownik Stacji Bazowej Zintegrowanego Monitoringu Środowiska Przyrodniczego WIGRY

  • Absolwent Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Łódzkiego
  • Doktorat w Instytucie Ekologii PAN w Dziekanowie Leśnym

Od 1986 roku adiunkt w Terenowej Stacji Doświadczalnej IBL w Krzywem, zajmujący się monitoringiem technicznym środowiska przyrodniczego; od 1989 roku pracownik naukowy Wigierskiego Parku Narodowego na stanowisku kierownika Pracowni Naukowo-Badawczej; od 1993 roku kierownik Stacji Bazowej Zintegrowanego Monitoringu Środowiska Przyrodniczego WIGRY.

  • Uczestnik licznych sympozjów, konferencji i szkoleń dotyczących monitoringu środowiska przyrodniczego
  • Autor i uczestnik wielu projektów z zakresu monitoringu przyrodniczego
  • Autor licznych referatów i publikacji dotyczących ochrony przyrody i monitoringu środowiska przyrodniczego.

Program szkolenia

08:00 – 10:00 Monitoring środowiska przyrodniczego
10:00 – 10:15 przerwa kawowa
10:15 – 12:00 Monitoring inwazyjnych gatunków roślin obcego pochodzenia
12:00 – 12:30 przerwa (catering)
12:30 – 13:30 Monitoring wód
13:30 – 13:45 Dyskusja

Relacja ze szkolenia

W trakcie przedstawiania prezentacji multimedialnej uczestnicy szkolenia zadawali szczegółowe pytania dotyczące poszczególnych zagadnień, jednak dyskusja, zgodnie z programem, odbyła się dopiero na zakończenie szkolenia. W trakcie dyskusji zwrócono szczególną uwagę na możliwości prowadzenia monitoringu środowiska przyrodniczego przez pracowników parków narodowych. Dyskutowano zarówno na temat merytorycznego zakresu programów pomiarowych, jak i kosztów realizacji prac badawczych. Skupiono się również na programie monitoringu, który byłby dedykowany parkom narodowym i uwzględniał ich najważniejsze potrzeby.
Jednym z najważniejszych wniosków uczestników szkolenia był postulat opracowania systemu monitoringu środowiska przyrodniczego dla parków narodowych. Składałby się on z trzech części: podstawowej (program minimum), która byłaby realizowana przez wszystkie parki narodowe, w oparciu o jednolitą metodykę, rozszerzonej (program optimum), do którego powinny dążyć wszystkie parki oraz programu specyficznego, który mógłby być różny w poszczególnych parkach i uwzględniałby ich specyfikę.