Park Narodowy Bory Tucholskie

Wersja polska English version Deutsch
Biuletyn Informacji Publicznej
Fundusze Europejskie

Zimoziół północny

Swą łacińska nazwę zawdzięcza Karolowi Linneuszowi. Jest to roślina charakterystyczna dla tundry i tajgi, jej stanowiska w Polsce traktowane są jako reliktowe. Jest to bardzo niepozorna roślina. Jej cienkie nitkowate pędy płożą się po podłożu. Mogą osiągać długość do 1 m , choć zdarzają się pędy nawet 3-6 m. Z tych płożących pędów wyrastają dwojakiego rodzaju łodygi (asymilacyjne i kwiatowe) zawsze wzniesione ku górze. Łodygi asymilacyjne są całe ulistnione, natomiast kwiatowe posiadają ulistnienie tylko w swej dolnej części, u góry natomiast na długiej szypułce unoszą się kwiaty najczęściej dwa). Są one bladoróżowe, zwisające i wonne. Licznie odwiedzane przez owady, dzięki którym może dojść do zapylenia. Występuje tu zapylenie krzyżowe i niestety stosunkowo rzadko kończy się sukcesem w postaci wydania owoców (owoce pokryte są lepkimi włoskami, które łatwo przyklejają się do zwierząt, stąd taki typ rozprzestrzeniania się owoców nazywamy zoochorią). Zimoziół najczęściej rozmnaża się jednak wegetatywnie, tworząc płaty zajmujące wiele metrów kwadratowych.

Gatunek objęty ochroną.